İçeriğe atla

Cihanın Bahçesi Cenneti Olsun…

Bana etamin işini diğer bir deyişle kaneviçeyi sevdiren, cihanınbahçesi bloğunun sahibi sevgili Cihan abla ani bir şekilde hayatını kaybetmiş… Hiç yüz yüze tanışmadığım ve hatta sesini bile duymadığım bir insanın kaybından bu kadar etkilenilebileceğini bilmezdim… Sık sık aklıma gelir bloğunu açar bakardım cihanın bahçesi bu gün ne yapmış diye… İşlediği kuş evlerine hayranlıkla bakardım, etamin işleyerek aslında ne çok ürün meydana getirilebileceğini onun sayesinde gördüm. Eğer daha önce bloğuna denk gelmediyseniz bir tıklayın bakın…

Tıpkı Cihan abla gibi elinde işi olan bir kadın yalnızca güzel şeyler düşünür, kalbi hep iyilikle atar… Elinde işi olan bir kadın renklerle oynar, iğneyle, iplikle uğraşır, asla kendini yalnız hissetmez ve dedikoduyla hiç işi olmaz… Bakın gördünüz mü? Cihan ablayla hiç yüz yüze tanışmadım, hiç sesini duymadım ama onun kalbini biliyorum sanki… Çünkü kalbi kötü olan hiç bir insan ortaya böyle güzel el işleri çıkaramaz, yaptığı kaneviçelere bir bakın yalnızca ”sevgi”yi görürsünüz…

İşte bu blog yazma işinin böyle garip yönleri de var… Bloğunu okuduğunuz, arada bir açıp ne yapmış diye takip ettiğiniz o kişiyi çok iyi tanırsınız hani derler ya, ciğerini bilirsiniz…

Bloğunu takip ettiğiniz bir kişi bu hayattan uçup gittiğinde eskiden yazdığı şeyleri açıp bir okursunuz. İşte o zaman tokat gibi çarpar yüzünüze o yazılanlardaki yaşama bağlılık… Sanki ölmüş bir yakınınızın çok uzun zamandır tuttuğu günlükleri bulup okumak gibi bir duygudur bu. Cihan abla bloğunda en son  bunları yazmış:

hepininze iyi geceler,,,diliyorum
sevgi herseyin basi,,,diye dusunuyorum:)
bahari,,yazi,,kisi….cicekleri,bocekleri,kuslari
insanlari,hayvanlari…kisacasi dunyadaki herseyi
simdi buda nereden cikti? demeyin
icimden geldi…belki havanin bahar gibi olmasi
belkide  el islerimle gecirdigim gunun arkasindan…

Bunları yazan kişi bir kaç gün sonra bu dünyadan uçup gideceğini bilmiyordu.

Havanın bahar olması onu mutlu ediyordu, sonrasında gelecek yazın habercisiydi çünkü.

İşte hayat böyle kısa, böyle aniden her şeyi burada bırakıp gidivereceğiz bir gün…  Ciğerlerimizde baharın kokusu dolu olacak ve hoşça kal diyeceğiz…

Aşağıya koyduğum ve yaklaşık beş aydır yavaş yavaş işlediğim etamin pano var ya, işte onu Cihan ablanın yaptıklarından heveslenip başlamıştım…Bitirince ona son resmini atacaktım bekliyordu…

 

IMG_20150206_121154

kaneviçe

 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.